کانادایی‌ها امروز، ۱۱ نوامبر، در سراسر کشور در برابر یادبودها ایستادند تا از کشته‌شدگان جنگ‌ها و مأموریت‌های صلح یاد کنند — امسال با وزنی بیشتر: ۲۵ سال از آغاز عملیات نیروهای کانادایی در افغانستان گذشت؛ جنگی که در آن نزدیک به ۴۰ هزار عضو نیروهای مسلح کانادا خدمت کردند و ۱۵۹ تن کشته شدند. مراسم ملی در یادبود ملی جنگ در اتاوا برگزار شد؛ نخست‌وزیر مارک کارنی و فرماندار کل لوئیز آربور تاج گل گذاشتند و سه کهنه‌سرباز جنگ جهانی دوم نیز حضور داشتند.
دو دقیقه سکوت ساعت ۱۱ صبح، هنوز قلب این روز است؛ در اتاوا با سلام ۲۱ توپ و پرواز جت‌های سی‌اف-۱۸ و یک هلیکوپتر بلک‌هاوک همراه شد. امسال لژیون سلطنتی کانادا صدمین سال خود را جشن می‌گیرد و کالج نظامی سلطنتی ۱۵۰ ساله شد — نزدیک به ۳۰۰ دانشجوی افسری در رژه شرکت کردند، حدود ۲۰۰ تن بیشتر از معمول. ادارهٔ امور کهنه‌سربازان می‌گوید از کهنه‌سربازان جنگ جهانی دوم و جنگ کره، اکنون حدود ۴۳۰۶ تن زنده‌اند؛ سال گذشته این شمار ۵۶۴۹ بود.
امسال یادبود، داغ تازه‌ای هم دارد. چند هفته پیش، آتش‌سوزی در جریان یک تمرین آموزشی در پایگاه وین‌رایت در آلبرتا، چهار سرباز را کشت — گروهبان مورگان وونگ و سربازان شان فارل، آیدان گولدینگ و هیدن لایکمارک — و ۳۹ تن را زخمی کرد؛ تا ۴ نوامبر، ۲۵ تن از زخمی‌ها هنوز در بیمارستان بودند. امروز در خود وین‌رایت نیز مراسم جداگانه‌ای برگزار شد؛ خانواده‌های این چهار سرباز، روز یادبود امسال را با غمی تازه می‌گذرانند.
روز یادبود در چند استان و برای کارکنان فدرال تعطیل رسمی با حقوق است، اما در انتاریو تعطیل استانی نیست — نکته‌ای که هر سال بسیاری را سردرگم می‌کند. و روز ۸ نوامبر نیز روز کهنه‌سربازان بومی بود؛ روزی که پس از دهه‌ها نادیده‌گرفتن، برای سربازان بومی کانادا به رسمیت شناخته شد. برای خوانندهٔ افغانستانی‌تبار ما، این روز دو معنا دارد: یاد سربازان کانادایی که در افغانستان کشته شدند، و یاد سرزمینی که جنگش هنوز در حافظهٔ این کشور زنده است.
نظرات (0)