انجمن پزشکی انتاریو می‌گوید دو و نیم میلیون نفر در این استان پزشک خانواده ندارند و برای پرکردن این خلأ به سه هزار و پانصد پزشک خانواده دیگر نیاز است (تورنتو استار، ۵ نوامبر ۲۰۲۶). دولت انتاریو می‌گوید با «طرح اقدام مراقبت اولیه» — برنامه ۳٫۴ میلیارد دالری به رهبری دکتر جین فیلپات که از ژانویه ۲۰۲۵ آغاز شد — تا کنون ۵۱۱ هزار نفر به مراقبت اولیه وصل شده‌اند و ۴۷۰ هزار نام از فهرست «هلث کِر کانکت» پاک شده است (اعلام ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶). وعده دولت این است که تا سال ۲۰۲۹ همه وصل شوند. سیلویا جونز، وزیر بهداشت، می‌گوید نزدیک به ۹۰ درصد مردم وصل‌اند و هنوز حدود یک میلیون و هشتصد هزار نفر بی‌بهره‌اند.
اما نشتی ادامه دارد: ۵۲ درصد پزشکان خانواده می‌خواهند در پنج سال آینده کار خود را کم کنند یا بازنشسته شوند؛ یعنی سالانه نزدیک به ۵۰۰ پزشک از دست می‌رود. انتاریو سالانه ۷۷۵ فارغ‌التحصیل پزشکی خانواده دارد که تنها حدود ۳۸۷ نفرشان در مراقبت جامع می‌مانند؛ یعنی خالص سالانه ۱۱۳ پزشک کمتر. به گفته حسابرس استان، برای اتصال همه به دو هزار پزشک خانواده دیگر نیاز است؛ و افزودن ۳۴۰ صندلی کارشناسی و ۵۵۱ رزیدنسی دست‌کم ۱۲ سال طول می‌کشد تا ثمر دهد. نزدیک به ۶۷۰ هزار انتاریویی دست‌کم ۵۱ کیلومتر از پزشک خانواده خود دور زندگی می‌کنند؛ و پزشکان خانواده مسئول ۹۸٫۵ درصد کل اتصال بیماران در استان‌اند.
اینجاست که دیاسپورا به میان می‌آید: هزاران پزشک آموزش‌دیده در خارج — از جمله پزشکان افغانستانی‌تبار و ایرانی‌تبار ساکن انتاریو — در انتظار مجوز کارند و پیشنهادهایی برای شتاب‌دادن به گواهی و کار نظارت‌شده آنان روی میز است. در همین حال، از اول ژوئیه ۲۰۲۶ داروسازان انتاریو می‌توانند نه بیماری دیگر را درمان کنند و برای شش بیماری واکسن بزنند؛ یک راه‌حل موقت، نه جایگزین پزشک خانواده.
برای تازه‌واردان، نخستین قدم ثبت‌نام در «هلث کِر کانکت» است؛ کلینیک‌های بدون نوبت و کلینیک‌های به رهبری پرستاران نیز بخشی از همین شبکه‌اند و دولت می‌گوید زمان انتظار به پایین‌ترین سطح در بیش از یک دهه رسیده است. اما ریاضیِ بحران سرسخت است: تا زمانی که خروجی پزشکان از ورودی بیشتر باشد، درِ ورودی نظام سلامت برای میلیون‌ها نفر — از جمله تازه‌واردان — نیمه‌باز می‌ماند.
نویسنده: مختار نگاه
نظرات (0)