در ساعات پس از انتخابات عمومی نیوزیلند در روز شنبه ۷ نوامبر، در شبکه‌های اجتماعی پست‌هایی منتشر شد که حزب کارگر را برنده انتخابات می‌خواندند. استدلال این پست‌ها یک عدد است: حزب کارگر بیشترین رأی حزبی را گرفته است.
ادعا این است: حزب کارگر انتخابات سراسری نیوزیلند را برده و دولت آینده را تشکیل می‌دهد.
شمار اولیه کمیسیون انتخابات نیوزیلند، این بخش از ادعا را تأیید می‌کند: حزب کارگر ۷۱۰٬۳۳۰ رأی حزبی (۲۹٫۳۶ درصد) گرفت و حزب ملی ۷۰۶٬۶۸۰ رأی (۲۹٫۲۱ درصد)؛ اختلافی تنها ۳٬۶۵۰ رأی. اما «بیشترین رأی حزبی» در نظام انتخاباتی نیوزیلند به معنای «بردن انتخابات» نیست.
در این نظام، رأی‌دهنده دو رأی می‌دهد: یکی به حزب و یکی به نامزد محلی. کرسی‌ها بر پایه ترکیب این دو رأی تقسیم می‌شوند و چون حزب ملی ۴۲ حوزه انتخابیه را برد، پارلمان با ۱۱ کرسی اضافه به ۱۳۱ کرسی رسید. در تقسیم مقدماتی کرسی‌ها، حزب ملی ۴۲، حزب اکت ۱۳ و حزب «نیوزیلند اول» ۱۲ کرسی دارند؛ روی هم ۶۷ کرسی، یعنی یک کرسی بیشتر از ۶۶ کرسی لازم برای تشکیل دولت. حزب کارگر ۳۶، حزب سبز ۱۶ و حزب ته‌پاتی مائوری ۵ کرسی دارند؛ روی هم ۵۷ کرسی، یا ۶۴ کرسی اگر هفت کرسی حزب «فرصت» به آن‌ها بپیوندد؛ و هیچ توافقی برای ائتلاف اعلام نشده است. خود کریستوفر لاکسون، نخست‌وزیر و رهبر حزب ملی، نتیجه را «بسیار نزدیک و نامشخص» خواند.
مهم‌تر از آن، شمارش هنوز تمام نشده است. کمیسیون انتخابات برآورد می‌کند حدود ۳۹۹٬۳۶۵ رأی ویژه — رأی‌هایی که بیرون از حوزه رأی‌دهنده یا از خارج کشور داده شده‌اند — هنوز بررسی نشده‌اند و نتیجه رسمی تا جمعه ۲۷ نوامبر اعلام نمی‌شود. خبرگزاری رویترز می‌نویسد آرای ویژه در گذشته بیشتر به سود احزاب چپ بوده‌اند؛ در سال ۲۰۲۳، نزدیک به ۶۰۰٬۰۰۰ رأی ویژه سه کرسی را میان حزب ته‌پاتی مائوری و حزب سبز جابه‌جا کرد.
حکم ما: نیمه‌درست
اینکه حزب کارگر بیشترین رأی حزبی را گرفت، درست است؛ اما اینکه انتخابات را برده و دولت را تشکیل می‌دهد، درست نیست. هنوز هیچ برنده‌ای اعلام نشده، هیچ دولتی تشکیل نشده و با شمارش آرای ویژه، نقشه پارلمان می‌تواند تغییر کند.
مختار نگاه
نظرات (0)