حرف آنیتا آنند درست است: هیچ کشوری نباید سرنوشت تجارتش را به یک شریک یگانه گره بزند. اما تنوع تجارت با گفتن این جمله در حاشیهٔ یک اجلاس به دست نمیآید؛ با سیاست صنعتی روشنی به دست میآید که کانادا هنوز ندارد.
تناقض در همینجاست: اتاوا همزمان میخواهد با چین تجارت کند و هم از خودروهای برقی چین با سقف واردات پاسداری کند. هر دو کار شاید درست باشد، اما نمیشود هر دو را همزمان پیش برد و نامش را «بازگشت گامبهگام» گذاشت؛ این بازگشت یا یک راهبرد است یا یک لبخند دیپلماتیک.
دیدار کارنی با شی جینپینگ و توافق بر سر گسترش تبادل بازرگانان و دانشجویان، آغاز خوبی است. اما آزمون واقعی این است که آیا در یک سال آینده، صادرات کانادا به چین بهمعنای واقعی رشد میکند یا این چرخش نیز مانند چرخشهای پیشین، در همان حرف باقی میماند.
کانادا حق دارد که از وابستگی به امریکا بکاهد. اما جایگزین وابستگی، وابستگی تازه نیست؛ استقلال است. و استقلال، پیش از آنکه در شنژن ساخته شود، در اتاوا ساخته میشود.
نظرات (0)