دادگاه فدرال کانادا دستور داده است که دو پروندهٔ الحاق خانوادهٔ افغانستانی — که سالها از هم جدا ماندهاند — دوباره بررسی شوند؛ دادگاه گفت مأمور مهاجرت، جدایی طولانی، شرایط غیرارادی و سالها تلاش این خانوادهها برای پیوستن به هم را بهاندازهٔ کافی در نظر نگرفته بود.
پروندهٔ نخست، خانوادهای است که بیش از ۱۵ سال از هم جدا ماندهاند؛ مادر و یک پسرش به دانمارک رسیدند و دیگران به کانادا آمدند. در نوامبر ۲۰۲۳ مادر و پسر درخواست کردند به بستگانشان در کانادا بپیوندند؛ در ۶ نوامبر ۲۰۲۶ دادگاه تصمیم منفی را لغو کرد و دستور داد پرونده را یک مأمور دیگر بررسی کند.
پروندهٔ دوم، زنی افغانستانی است که در کانادا پناهندگی گرفته و شوهرش از او جدا مانده است؛ دادگاه در ۲۶ فبروری ۲۰۲۶ تصمیم ادارهٔ مهاجرت را غیرمنطقی دانست و دستور بازنگری داد.
روشن باشد: هیچیک از این دو حکم، ویزا یا اقامت دایم نمیدهد؛ تنها تصمیمهای منفی لغو و پروندهها برای بررسی دوباره فرستاده شدند. اما اصل مهمی را تثبیت میکنند: درخواست الحاق خانواده را نباید تنها بر پایهٔ معیارهای اداری و فنی سنجید؛ ملاحظات بشردوستانه هم باید در نظر گرفته شود.
هزاران خانوادهٔ افغانستانی پس از ۲۰۲۱ در کشورهای گوناگون پراکنده شدهاند؛ در سال ۲۰۲۵، ۸٬۲۱۵ تن از شهروندان افغانستان اقامت دایم کانادا گرفتند — دهمین کشور مبدأ — و این شمار در حال کاهش است، چون تعهدهای پس از ۲۰۲۱ رو به پایان است.
نظرات (0)