صدراعظم آلمان در دومین سال حکومتش با بحرانی روبه‌روست که دیگر نمی‌شود آن را موجی گذرا خواند. تازه‌ترین نظرسنجی INSA برای روزنامهٔ Bild که ۷ نوامبر منتشر شد، می‌گوید ۸۲ درصد آلمانی‌ها از کار فریدریش مرتس ناراضی‌اند و فقط ۱۳ درصد راضی‌اند — بالاترین نارضایتی‌ای که تا حالا برای او ثبت شده است. در همان نظرسنجی، حزب راست افراطی «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) با ۲۹ درصد در صدر ایستاده؛ ۱۰ امتیاز بالاتر از بلوک حاکم دموکرات‌مسیحی (۱۹ درصد) و دو برابر سوسیال‌دموکرات‌ها (۱۴ درصد).
این عددها فقط یک نظرسنجی بد نیستند؛ روند است. نارضایتی از مرتس از اوایل اکتوبر دو امتیاز بالاتر رفته و نارضایتی از کل دولت سه امتیاز. نظرسنجی دلیل نارضایتی را نمی‌گوید، اما زمینه روشن است: اقتصادی که با رشد نزدیک به یک درصد جان می‌گیرد، صنعتی خودروسازی که در بحران است، و ائتلافی که هر هفته بر سر پول و اولویت‌ها با هم می‌جنگد. مرتس با وعدهٔ «آغاز تازه» آمد؛ اما رای‌دهندهٔ آلمانی تا حالا بیشتر نشانه‌های همان گرفتاری‌های قدیمی را دیده است.
معنای پیشتازی AfD از خود عدد بزرگ‌تر است. حزبی که زمانی در حاشیهٔ سیاست آلمان بود، حالا در نظرسنجی‌ها نیروی اول کشور است — و این در حالی است که مرتس با همین هدف روی کار آمد که راست افراطی را با حکومت‌داری خوب به حاشیه برگرداند. اگر این روند تا انتخابات بعدی ادامه یابد، پرسش دیگر این نیست که آیا AfD می‌تواند حکومت کند یا نه، بلکه این است که احزاب میانه چه ائتلافی می‌توانند بدون آن بسازند — و به چه قیمتی.
برای اروپا، پیامد این ارقام مستقیم است. آلمان بزرگ‌ترین اقتصاد اتحادیهٔ اروپاست، و صدراعظمی که ۸۲ درصد مردم کشورش از او ناراضی‌اند، در بروکسل هم دستش باز نیست. مرتس همین روزها در نبرد بودجهٔ اتحادیهٔ اروپا برای تأمین مالی اوکراین تهدید به وتو می‌کند؛ اما تهدیدی که از برلینِ ضعیف برمی‌خیزد، وزن کمتری دارد. بحران محبوبیت مرتس دیگر فقط مسئلهٔ آلمان نیست؛ مسئلهٔ اروپاست.
ظاهر منتظر
نظرات (0)