در این عکس، دهها بالن رنگی در آسمان سپیدهدم بر فراز درههای کاپادوکیا شناورند؛ بالنهای سرخ، آبی، زرد و سبز، بزرگ و کوچک، بر فراز صخرههای خاکستری و درههای ژرف پراکنده شدهاند. در پایین، دودکشهای پریان و سنگهای فرسودهی درهها، زیر نور نرم بامداد، چون شهری سنگی از دل زمین سر برآوردهاند.
کاپادوکیا، در آناتولی مرکزی ترکیه، سرزمینی است که فورانهای آتشفشانی، میلیونها سال پیش، آن را با خاکستر پوشاندند و باد و آب، سنگ نرم توف را به ستونهایی بلند با کلاههای سنگی بدل کردند؛ دودکشهای پریان، که برخی تا چهل متر بلندند. مردم از روزگار هیتیها در این سنگها خانه و کلیسا کندند و در سدههای چهارم تا یازدهم میلادی، مسیحیان نخستین، کلیساها و شهرهای زیرزمینی بسیاری در آن ساختند.
در سال ۱۹۸۵، پارک ملی گورمه و محوطههای سنگی کاپادوکیا در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. پروازهای تجاری بالن در آغاز دههی ۱۹۹۰ در گورمه آغاز شد و امروز، در فصل اوج، هر بامداد ۱۵۰ تا ۲۰۰ بالن به آسمان میروند؛ پروازی شصت تا نود دقیقهای که تنها با اجازهی سازمان هواپیمایی کشوری ترکیه و در هوای آرام انجام میشود.
مختار نگاه
نظرات (0)