این زمستان در افغانستان سه بحران هم‌زمان به هم می‌رسند: میلیون‌ها بازگشتهٔ بی‌سرپناه، مرز بسته با پاکستان که کاروان‌های کمک را نگه داشته، و کمک‌های جهانی که به یک‌چهارم سه سال پیش رسیده است. تحلیل تازهٔ امنیت غذایی می‌گوید ۱۹٫۲ میلیون نفر — ۳۸ درصد جمعیت — در زمستان نوامبر ۲۰۲۶ تا اپریل ۲۰۲۷ با ناامنی غذایی حاد روبه‌رو می‌شوند، از جمله حدود ۵ میلیون نفر در وضعیت اضطراری؛ دو برابر دورهٔ اپریل تا سپتامبر ۲۰۲۶. حدود ۴ میلیون مورد سوءتغذیهٔ حاد هم پیش‌بینی می‌شود.
هشدارها تازه‌اند و صریح. دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانهٔ سازمان ملل روز دوشنبه ۹ نوامبر هشدار داد که فقر و گرسنگی با نزدیک‌شدن زمستان بدتر می‌شود و نزدیک یک‌سوم جمعیت گرسنگی شدید را تجربه می‌کند. کمک بشردوستانه از ۳٫۲۷ میلیارد دالر در ۲۰۲۲ به یک میلیارد دالر در ۲۰۲۵ افت کرد و در ۲۰۲۶ تاکنون فقط حدود ۵۷۰ میلیون دالر رسیده است؛ درخواست ۱٫۷۱ میلیارد دالری سازمان ملل تا میانهٔ سال کمتر از ۲۰ درصد تأمین شده بود.
کمیساریای عالی پناهندگان در ۳۰ اکتبر درخواست زمستانی ۵۰ میلیون دالری را برای ۹ میلیون نفر در چهار کشور آغاز کرد؛ در افغانستان ۴٫۲ میلیون نفر به کمک سرپناه نیاز دارند و نزدیک یک‌سوم خانوارهای بررسی‌شده لباس زمستانی کافی ندارند. نزدیک ۴ میلیون نفر از جنوری ۲۰۲۵ تا جولای ۲۰۲۶ از پاکستان و ایران بازگشته‌اند — بسیاری با منابع محدود، بی‌خانه و بی‌کار، درست پیش از سرما.
و مرز بسته است. گذرگاه با پاکستان از ۱۲ اکتبر بسته است و کاروان‌های کمک سازمان ملل، از جمله غذا و دارو، معطل مانده‌اند — هرچند در اگست ۲۰۲۶ با وجود بسته‌بودن تجارت، ۷۲۴ کامیون بار سازمان ملل از ترخم عبور داده شد. این زمستان از زمستان‌های پیش خطرناک‌تر است، نه به‌خاطر یک بحران، بلکه به‌خاطر هم‌زمانی سه بحران؛ و اینکه چه می‌شود، به دو چیز بستگی دارد: بازشدن مرز و رسیدن پولی که هنوز نرسیده است.
مختار نگاه
نظرات (0)