بر اساس یافتههای این گزارش، ۵۵ درصد کودکان مورد بررسی گفتهاند که پس از ترک محل زندگی خود غذای کمتری در اختیار دارند و ۴۱ درصد آنان نیز از بدترشدن وضعیت سلامتیشان خبر دادهاند. این گزارش روز چهارشنبه، ۲۷ عقرب، بر اساس مصاحبه با ۸۲۴ کودک و ۸۳۸ سرپرست آنان در هفت ولایت افغانستان تهیه شده است. پژوهش یادشده که وضعیت تغذیه، سلامت، آموزش و امنیت کودکان آواره و مهاجر را بررسی کرده، نشان میدهد که بیش از ۹۰ درصد کودکان شرکتکننده تجربه آوارگی یا مهاجرت داشتهاند. یافتههای گزارش همچنین از اختلال در روند آموزش کودکان حکایت دارد. ۳۳ درصد سرپرستان گفتهاند که دسترسی فرزندانشان به آموزش پس از جابهجایی بدتر شده است. در بخش کمکهای بشردوستانه، سازمان نجات کودکان گفته است که حمایتها به شمار اندکی از کودکان میرسد. کمتر از ۱۰ درصد کودکان مورد بررسی اعلام کردهاند که در محل زندگی کنونی خود کمک دریافت کردهاند، در حالی که نزدیک به ۹۰ درصد آنان برای دسترسی به غذا به حمایت نیاز دارند. بر اساس این گزارش، مشکلات اقتصادی مهمترین عامل جابهجایی خانوادهها در افغانستان است. ۴۹ درصد کودکان گفتهاند که خانوادههایشان به دلیل پیدا نکردن شغل یا نداشتن درآمد کافی مجبور به ترک محل زندگی خود شدهاند. همچنین یکسوم کودکان کمبود مواد غذایی را از دلایل جابهجایی خانوادههایشان عنوان کردهاند. نزدیک به یکچهارم کودکان نیز گفتهاند که خانوادههایشان به دلیل اخراج یا فشار برای ترک کشورهای دیگر به افغانستان بازگشتهاند. گزارش میافزاید که دختران در جریان مهاجرت و پس از رسیدن به مناطق جدید با خطرات بیشتری روبهرو هستند. این نهاد همچنین هشدار داده است که کودکان آواره در کنار مشکلات اقتصادی، با پیامدهای بحرانهای طبیعی و درگیریها نیز مواجهاند. نزدیک به ۷۰ درصد کودکان مورد بررسی در سه سال گذشته دستکم دو بحران، از جمله خشکسالی، سیل، زمینلرزه و درگیری را تجربه کردهاند. در بخش دیگری از گزارش آمده است که ۱۱ درصد کودکان با دستکم یکی از خطرات حفاظتی، از جمله کار کودکان، خشونت جسمی و کلامی یا ازدواج زودهنگام مواجه بودهاند. این گزارش تأکید میکند که دختران و کودکان دارای معلولیت در معرض خطرات بیشتری قرار دارند. سازمان نجات کودکان افزوده است که از سپتامبر ۲۰۲۳ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶، بیش از ۶.۶۷ میلیون افغان از ایران و پاکستان به کشور بازگشتهاند. این بازگشتها جمعیت افغانستان را تا ۱۴ درصد افزایش داده و فشار بیشتری بر خانوادهها و جوامع آسیبپذیر وارد کرده است. آشیش دامله، مدیر سازمان نجات کودکان در افغانستان، گفته است که آوارگی به بخشی از دوران کودکی بسیاری از کودکان تبدیل شده است. به گفته او، کودکان پس از عبور از مسیرهای پرخطر به مناطقی میرسند که خانوادههایشان همچنان برای تأمین غذا، دسترسی به خدمات صحی و فرستادن فرزندانشان به مکتب با مشکلات جدی روبهرو هستند. او خواستار تأمین بودجه پایدار برای حفاظت از کودکان در مسیرهای مهاجرت و فراهمسازی دسترسی آنان به خدمات اساسی شده است. گزارش سازمان نجات کودکان بر اساس بررسی در مناطق منتخب هفت ولایت کابل، هرات، بلخ، فاریاب، قندهار، ننگرهار و سرپل تهیه شده و یافتههای آن نماینده تمام کودکان افغانستان نیست. این در حالی است که بازگشت گسترده مهاجران، فقر اقتصادی و بحرانهای پیدرپی، فشار مضاعفی بر خانوادههای افغانستان وارد کرده و کودکان را با خطر بیشتر محرومیت غذایی، آموزشی و آسیبهای اجتماعی روبهرو ساخته است.
سازمان نجات کودکان: آوارگی، وضعیت معیشتی و سلامت کودکان افغانستان را وخیمتر کرده است
سازمان نجات کودکان در گزارشی تازه هشدار داده است که آوارگی و مهاجرت، وضعیت زندگی کودکان در افغانستان را وخیمتر کرده و دسترسی آنان به غذا، خدمات صحی و آموزش را با مشکلات بیشتری روبهرو ساخته است.
نظرات (0)