کاهش کمک‌های بین‌المللی؛ بیش از ۷۰۰ مرکز صحی در افغانستان تعطیل شده‌اند

  او روز جمعه، ۱۵ عقرب، در یک نشست خبری در نیویارک گفت که در فاصله سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶، بیش از ۷۰۰ مرکز صحی، معادل ۴۰ درصد مراکز مراقبت‌های صحی اولیه در افغانستان، به دلیل کاهش حمایت‌های مالی تعطیل شده‌اند. لمارکی همچنین با اشاره به محدودیت‌های طالبان علیه زنان و دختران گفت که این محدودیت‌ها دسترسی آنان به آموزش، کار، خدمات عمومی و مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی را به‌شدت کاهش داده است. به گفته او، ادامه این سیاست‌ها، انزوای بین‌المللی افغانستان را تشدید کرده است. او افزود که ممنوعیت ورود کارمندان زن افغان به محوطه سازمان ملل متحد از ماه سنبله ۱۴۰۴ تاکنون ادامه دارد و این موضوع بر فعالیت‌های این سازمان در افغانستان نیز تأثیر گذاشته است. معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد هشدار داد که کاهش چشم‌گیر بودجه کمک‌های بشردوستانه، نیازهای انسانی در افغانستان را افزایش داده است. به گفته او، بودجه این کمک‌ها از دو میلیارد دالر در سال ۲۰۲۳ به ۵۷۰ میلیون دالر در سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است. او پیش‌بینی کرد که با وجود کاهش شمار افراد نیازمند در سال آینده، شدت نیازهای بشردوستانه حدود ۳۰ درصد افزایش خواهد یافت. لمارکی در بخش دیگری از سخنانش به بازگشت گسترده مهاجران از کشورهای همسایه اشاره کرد و گفت که از سال ۲۰۲۳ تاکنون، حدود ۶.۷ میلیون نفر، عمدتاً از ایران و پاکستان، به افغانستان بازگشته‌اند. به گفته او، این روند فشار زیادی بر اقتصاد، خدمات عمومی و جوامع میزبان وارد کرده است. او تأکید کرد که بازگشت‌کنندگان برای تأمین نیازهای اولیه خود به اسناد هویتی، سرپناه، فرصت‌های شغلی و خدمات اساسی نیاز دارند. لمارکی همچنین درباره پیامدهای اقتصادی ممنوعیت کشت خشخاش در افغانستان گفت که بدون ایجاد فرصت‌های معیشتی جایگزین و حمایت اقتصادی از کشاورزان، کاهش کشت این محصول پایدار نخواهد بود. او هشدار داد که شماری از کشاورزان در صورت نداشتن درآمد کافی از کشت محصولات جایگزین، ممکن است دوباره به کشت خشخاش روی بیاورند. او در پایان هشدار داد که گسترش فقر، ضعف خدمات عمومی و ناتوانی در ادغام بازگشت‌کنندگان در جامعه می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای افغانستان داشته باشد و بر امنیت، ثبات منطقه و روند مهاجرت تأثیر بگذارد. معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد تأکید کرد که جامعه جهانی نباید افغانستان را در شرایط کنونی تنها بگذارد و حمایت‌های بشردوستانه و کمک‌های بین‌المللی باید ادامه یابد.